Dawid - 2013-05-16, 19:51 A co to dzień czy noc?.Jak trafisz na jakiegoś ch*ja za przeproszeniem to i tak Ci nie pomoże.Raz mi baterie padły dookoła z 20 polaków żaden nie pomógł odpalić było setki wymówek,ja nie mogę bo to,a ja nie mogę bo szef mi nie pozwala tam grzebać itp itd,dopiero Litwin podjechał i pomógł.U Niemca miałem to samo.Przewód od rozrusznika mi się urwał krzyczałem na radyjku z 15 min nikt nie pomógł(nie że sam nie potrafiłem naprawić tylko kluczy nie miałem bo leciałem innym autkiem).Dopiero później przyjechał starszy pan i pomógł naprawić. Później się zjechało kilu bo płazę kręcili.Zależy na kogo się trafi jak jakiś w porządku to pomoże,a jak nie to powie pier*dol się sam sobie radź.. Andrzej_88 - 2013-05-19, 09:42 Trzeba pomagać a nie upier****Ć... villa77 - 2013-06-21, 15:58 Powiem Wam chłopaki, że z tym pomaganiem to różnie bywa. Ja akurat miałem następująca sytuację. Wracałem z Żoną z pracy kiedy okazało się, ze pewien kierowca z naczepą Biedronki (notabene jechał na pusto) wpakował się w nieprzejezdną drogę. Coś na podobę tego zdjęcia poniżej, z tym ze był to styczeń i dość dużo śniegu leżało wtedy na drodze.  Oczywiście musiał się z tej drogi cofać dobre 300 - 400 metrów. Przy końcu manewru, próbując wrócić w tą samą drogę którą jechał, tak niefortunnie złamał zestaw że koła zaczęły "mielić" w miejscu. Oprócz mnie (dostawcy piasku i łopat do odśnieżania  ) zatrzymały się 3 samochody, w tym jeden pełen kierowców jeżdzących na patelniach w pobliskiej firmie. Po około 25 minutach udało się gościa wyciągnąć z tego ciasnego przejazdu. Muszę przyznać że byłem pozytywnie zaskoczony reakcją tych ludzi. Dosyć sprawnie to wszystko poszło, na końcu doczekaliśmy się przyjazdu piaskarki i cała historia skończyła sie tylko na nerwach kierowcy i niedużym korku. Wg mnie dużo zależy na kogo w takiej sytuacji się trafi. Czy akurat przejeżdża ktoś wyrozumiały czy osoba której to wszystko za przeproszeniem wisi. Ja zawsze unikam generalizowania. Wszędzie, w każdym miejscu i kraju na Ziemi trafimy na złodziei, morderców jak i dobrych ludzi. Wierzę, ze i u "nas" znajdą się Ci lepsi 
miszka - 2013-11-09, 23:27 Ostatnio jadąc przez Czechy w okolicach Pragi strzeliła mi włuka. Na szczęscie zaraz był parking,i tam dwóch polaków zjechało zaraz za mna. Jeden starał się mi pomóc,niestety drugiemu sie bardzoo śpieszyło i za chwilę odjechali. A ja nie mając klucza tego fajnego tylko zwykły i rurkę skakałem po niej próbując zruszyc te śruby.Niestety bez skutku. Chodziłem po dośc duzym parkingu około godziny prosząc naszych rodaków o pomoc,niestety bez skutecznie co troche mnie rozczarowało. Po około 2 godzinach na paring zajechał rodak pomarańczowym Iveco (z rolkami w schowku:D,mówił ze lubi pojeździc w czasie pauzy ),przyszedł do mnie z kluczem i pomógł mi wszystko wymienić a co mu chwała i dzięki Bogu że trafiają się tacy ludzie. Pozdrawiam ! Karol_P88 - 2013-11-10, 10:45 Ja w pierwszej trasie na Rosję miałem 2 kapcie. I za każdym razem pomagali mi ruscy, wołałem polaczków na radiu ale niestety drewniane anteny...machnąłem ruskiemu, ten się zatrzymał za chwilę podjechał drugi ruski i we 3 wymieniliśmy koło w 20 minut. Zrobiłbym to sam ale niestety nie posiadam klucza przekładniowego. Po odkręceniu śrub mówiłem że mogą jechać, że sobie poradzę ale zostali do końca i pomogli ze wszystkim. Dawid - 2013-11-10, 19:31 Na Francji ostatnio Polak przyjechał z dzieckiem na firmę i pyta się Polaka czy da mu trochę chleba bo nie miał,a staliśmy na takim zadupiu że najbliższy sklep był 6 km,oczywiście tamten miał chleb ale powiedział że sprzeda mu go za 6 zł...No kur wa chleba żałować jeszcze dla dziecka które miało może z 6-7 lat to trzeba być poje banym a żeby sprzedawać go za 6 zł to trzeba być naprawdę chytrym człowiekiem .Zawołałem tego polaka na CB i dałem mu cały świeży chleb co będę mu żałował .Pierwszy raz się spotkałem z taką ,,chciwością''... Cała Polska i Polacy ich gościnność i pomoc.. miszka - 2013-11-11, 13:05 Racja kolego. Tylko jestem ciekaw co zrobi jak jemu sie skonczy żarełko w takim miejscu gdzie sklepu nie bedzie w promieniu paru km. Polak Polakowi wilkiem,a każdemu z nas moze sie wydarzyc nie przewidziana sytuacja. Dlatego powinnismy sie trzymac i pomagac sobie nawzajem ;) zibi787 - 2013-11-11, 21:30 Nie raz zarzucalem plecak na plecy i szuralem na wioche nawt do 10km w jedna strone.Efekt dobre fotki z ruznych miejsc,swieze pieczywko tj.chrupiace 1 kes w kabinie takiego pieczywka robil wrazenie jak buza z piorunami juz nic nie wspomne o swiezej kielbasce ale z reguly zaopatruje sie w marketach i jest jak pisza ruznie bywa raz pomoga raz nie od czego to moze byc zalezne?Szczescie?Odpowiednie podejscie do danej osoby?A moze kaprys?Spotkalem sie pare razy z pomoca od rodakow nie chcieli nic tak samo italiance oczy sie swiecily na kasiure ale obywalo sie bez wydatkow
Miś - 2013-11-13, 14:17 Dzisiaj gadałem z Polakiem, który mi opowiedział ciekawą historię. Pracuje w firmie gdzie jest grubo ponad 100 kierowców. Jeżdżą starymi Ivecami, każdego dnia innym. Koleś mi opowiada, że któregoś dnia przyszedł do roboty i otworzył szafkę w kabinie żeby jak zwykle schować swoją torbę a tam reklamówka z gównem w środku  jakiś driver nie wytrzymał. To jest dopiero kurewstwo!
miszka - 2014-01-03, 00:27 Mógł to chociaż za okno walnąć a nie taką niespodziankę następnemu kierowcy zostawił..masakra $iwy - 2014-01-25, 11:12 To chyba tylko u Nas tak jest.Ostatnio miałem przygodę w Norwegii którą tutaj opisałem http://mlodytrucker.com/viewtopic.php?t=1102 i jak czekałem na przyjazd Vikinga (w kabinie) to kierowcy ciężarówek i osobówek podjeżdżali, zatrzymywali się i pytali się czy wszystko Ok i czy potrzebna jest pomoc.U Nas zatrzymaliby się jedynie żeby zrobić zdjęcie i pojechać dalej- byłem w szoku.Ale cóż Skandynawia. lofican - 2017-05-06, 16:27 Kuźwa żeby chleba żałować i to dla swojego !!?? To już jest skrajność. Rozumiem pieniędzy nie dawać, ale jedzenia? U mnie w rodzinie nigdy się nie przelewało w rodzinie (za małolata to pod koniec mieisąca to od rodziców dostawaliśmy chleb posmarowany masłem i posypany cukrem, pewnie ktoś powie że i to tak bogactwo było), ale zdarzyło mi się kilka razy osoby wesprzeć paroma groszami jak i jedzeniem, i nigdy się nawet nie zastanawiałem czy stracę, czy zyskam. Trzeba pomóc, to trzeba! |
||||||
